Ana Sayfa
 Von Juliet
 Biz kimiz?
 Köpeklerimiz
 Yavrular (C)
 Üretim
 Pansiyon
 Eğitim
 Haberler
 Fotograflar
 Videolar
 Linkler

 Makaleler

     

Ayrılma Sıkıntısı

     Yavrunuzu evde yalnız kalmaya şartlandırmak ciddi sorunları önleyebilir. Meşgul olmazsa, ayrılık sıkıntısı, genelde çılgınca havlama ve zarar verme olarak ifade edilen ayrılma endişesine dönüşebilir. Bu zarar verme durumu, aşırı durumlarda, mobilyaları hatta duvar ve kapıları da kapsayabilir. Yavrunuzu evde yalnız kalmaya şartlandırmak, büyüdüğünde bu sorunların önüne geçebilir. Periyodik olarak bu soruna sahip köpek sahipleriyle toplanıyoruz. Bu sıkıntıyla, çalışılması en kolay zaman olan yavrunun gençliğinde ilgilenerek önlenebilirdi. Aksi takdirde, köpeğin yetişkinliğe geçişine kadar gerçekten ciddi bir sorundur.

Eğer yavru köpeğiniz evinize ilk kez geldiğinden beri değişmez bir ilgi gördüyse ve sonra bir anda onda yalnız bırakırsanız; bir tecrit durumu yaşar ve bu, korku ve panikle sonuçlanır. Bu yüzden, yavrunuzun kendi kendineyken de rahat olmayı öğrenmesine yardım edin. Yavruya yalnız kalmanın normal olduğu öğretimi siz de evdeyken verilmelidir. Gittiğinizde, yavru küçük bir odaya ya da arka bahçeye bırakılacaksa, siz ev civarında çalışıyorken de onu ara sıra oraya koyun.

     Beş dakikalık kısa ayrılma süreçleriyle başlayın. Sürecin sonunda geri dönmeye  hazır olduğunuzda havlıyorsa, durana (en azından bir nefes arasına) kadar beklemeye çalışın, sonra kapıyı açın. Geri dönmenize kadar geçen süreyi yavaş yavaş arttırın.

     Yokluğunuzu algılamasında bir etken de evi terk ederken ve sonra yavrunuza dönerkenki tavrınızdır. Onu yalnız bırakmak konusunda duygusalsanız ve suçluluk hissediyorsanız; bunu hissedecek, sinirli ve üzgün olacaktır. Onu, yokluğunuza şartlandırırken aynı zamanda varışlarınızın ve ayrılışlarınızın pratiğini yapın. Onu bırakırken duygusal olmayın – okşamak ve özel eğlence oyunu yok. Bu tip davranışları hemen sonrasında ayrılık takip ederse daha derin ayrılık üzüntüsüne neden olabilir. Ayrılışınızda kontrollü olun. Yavrunuzla konuşabilir ve ona ayrılıyor olduğunuzu söyleyebilirsiniz, sonra da ayrılın. Her çıkışınızda aynı sözü kullanın, örneğin, “İyi bir köpek ol; döneceğim.” Eve vardığınızda yavrunuzu sıcak fakat kısa süreli selamlayın ve kendi işinizle ilgilenin. Daha sonra, zamanınız olduğunda, bir oyun arası verebilir, yürüyüşe çıkabilir veya ne isterseniz onu yapabilirsiniz.

     Evden ayrılma zamanlarınız rast gele oluyorsa ve her defasında birkaç saatten fazla değilse; yavrunun kafesli kutusu idealdir ve normalde sıkıntıya neden olmamalıdır çünkü o yavrunun inidir ve ona alıştırılmıştır. Fakat tüm yavru köpeklere daha uzun süreler için evde yalnız kalabilmeleri öğretilmelidir. Bir kaç saatten daha uzun bir süre için gidecekseniz yavru köpeğiniz için daha geniş, güvenli bir alan bulmaya çalışın. Pisleyebileceği ve dışarıdaysa havanın kötü olması durumunda sığınabileceği bir yerin varlığından emin olun.